Biblioteka

INFORMACJE OGÓLNE:

Godziny Otwarcia Biblioteki Szkolnej:

Poniedziałek:        8:00 – 14:00
Wtorek:                 8:00 – 14:00
Środa:                   8:00 – 14:00
Czwartek:              9:00 – 14:00
Piątek:                   zamknięta

Prosimy o przestrzeganie wyżej wymienionych godzin udostępniania zbiorów.

AKTUALNOŚCI 2026

Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury za rok 2025 przyznaje się węgierskiemu pisarzowi László Krasznahorkaiowi „za jego porywające i wizjonerskie dzieło, które w obliczu apokaliptycznego terroru potwierdza siłę sztuki” – tak brzmi werdykt Szwedzkiej Akademii ogłoszony w Sztokholmie.

László Krasznahorkai to wielki epicki pisarz w środkowoeuropejskiej tradycji, sięgającej od Kafki po Thomasa Bernharda, charakteryzującej się absurdem i groteskową przesadą. Ma jednak więcej możliwości i kieruje się ku Wschodowi, przyjmując bardziej kontemplacyjny, precyzyjnie wyważony ton – informuje komunikat Komitetu Noblowskiego. O nagrodzie poinformował Mats Malm, stały sekretarz Szwedzkiej Akademii.

Co wiemy o nobliście?

László Krasznahorkai urodził się w 1954 roku w małym miasteczku Gyula w południowo-wschodnich Węgrzech, niedaleko granicy z Rumunią.

Podobny wiejski obszar jest sceną pierwszej powieści Krasznahorkaia Sátántangó (Sztańskie tango), opublikowanej w 1985 roku. Książka była literacką sensacją na Węgrzech i przełomowym dziełem autora. Powieść przedstawia, w silnie sugestywnych słowach, grupę ubogich mieszkańców opuszczonego kołchozu na węgierskiej wsi tuż przed upadkiem komunizmu. Wszyscy czekają na cud, ale tę nadzieję od początku przebija wprowadzające motto Kafki: „W takim razie przegapię to, czekając na to”. Na podstawie powieści w 1994 roku we współpracy z przyjacielem pisarza reżyserem Bélą Tarrem powstał 7-godzinny film.

Po  przeczytaniu drugiej książki Krasznahorkaia Az ellenállás melankóliája (Melancholia oporu), Susan Sontag, amerykańska pisarka i krytyczka, okrzyknęła go „mistrzem apokalipsy” literatury współczesnej.

László Krasznahorkai jest znany w Polsce przede wszystkim dzięki trzem utworom powieściowym. Jedna to słynne Szatańskie tango, następnie powinniśmy przywołać Melancholię sprzeciwu oraz Wojnę i wojnę – tytuł, który jest oczywiście aluzją do Tołstojowskiej Wojny i pokoju. W Wojnie i wojnie mamy do czynienia z tajemniczym rękopisem i właścicielem tego rękopisu Korimem, który emigruje z NRD-owskich Niemiec do Nowego Jorku, żeby opublikować ten rękopis w sieci, a swoją misję uważa za proroczą. László Krasznahorkai to pisarz, który nam proponuje wizję literatury totalnej – tłumaczy dr hab. Karol Samsel, prof. ucz., poeta, krytyk literacki, filozof z Uniwersytetu Warszawskiego.

To twórczość wyrastająca ze środkowoeuropejskości, gdzie jest sporo miejsca dla wątków prowincjonalnych. To literatura otwarta i bardzo czuła na pokazywanie społecznych nadziei, oczekiwań, oczekiwania na jakiegoś proroka, który odmieni rzeczywistość. Jest to też proza, w rozumieniu społecznym, nieco depresyjna – tak o pisarstwie noblisty mówi dr hab. Żaneta Nalewajk-Turecka, prof. ucz., historyk literatury, komparatystka z Wydziału Polonistyki UW.

Źródło: https://serwisnaukowy.uw.edu.pl/nagroda-nobla-z-literatury-dla-pisarza-z-wegier/

Józef Maksymilian Ossoliński, Sergiusz Piasecki, Józef Czapski i Stanisław Staszic reprezentują różne epoki i doświadczenia, ale łączy ich przekonanie, że literatura ma realny wpływ na społeczeństwo. Tworzyli publicystykę, pisali powieści i eseje, które nie tylko opisywały świat, lecz także go zmieniały.

W 2026 roku przypada 130. rocznica urodzin Józefa Czapskiego, dlatego – w przekonaniu o wyjątkowym znaczeniu jego pracy – Sejm ustanowił patronem 2026 roku również tego malarza i pisarza, „wielkiego Polaka i Europejczyka”, który „dał świadectwo zarówno okrucieństw, jak i piękna oraz pragnienia prawdy w XX wieku”. W uchwale przypomniano, że Józef Czapski, żyjący w latach 1896-1993, „był wybitnym malarzem, jednym z czołowych przedstawicieli środowiska kapistów, które odegrało kluczową rolę w polskiej sztuce dwudziestolecia międzywojennego. Był także znakomitym pisarzem, autorem głębokich esejów o sztuce i literaturze oraz unikalnych dzienników obejmujących około trzystu zeszytów”.

Dokument odnotowuje, że jako uczestnik wojny polsko-bolszewickiej Czapski został odznaczony Orderem Virtuti Militari. We wrześniu 1939 roku trafił do niewoli Armii Czerwonej, był świadkiem zbrodni katyńskiej i oficerem armii gen. Władysława Andersa. W swojej książce „Na nieludzkiej ziemi” przedstawił wstrząsający obraz Związku Sowieckiego w czasie II wojny światowej. Po wojnie, jako emigrant, współtworzył paryską „Kulturę” z Jerzym Giedroyciem.

Sejm ustanowił rok 2026 Rokiem Sergiusza Piaseckiego w uznaniu dla jego dorobku pisarskiego, postawy patriotycznej i walki o Polską wolność. Decyzja posłów zbiega się ze sprowadzeniem z Wielkiej Brytanii szczątków pisarza

„Sergiusz Piasecki, weteran wojny polsko-bolszewickiej, as polskiego wywiadu, ale i przemytnik, awanturnik więzień. Wybitny pisarz, patriota, który nauczył się posługiwać literacką polszczyzną w wieku dorosłym, gdy odbywał wyrok za napad z bronią w ręku. W czasie II wojny światowej żołnierz Armii Krajowej, szef komórki wykonującej na zdrajcach wyroki Polski Podziemnej. Po wojnie emigracyjny, antykomunistyczny pisarz objęty całkowitym zakazem cenzury w PRL. Jeden z najwybitniejszych twórców polskiej literatury XX wieku” – tak w uchwale opisano przyszłorocznego patrona.

„Pozostawił barwne, w części autobiograficzne powieści, które mimo całkowitego zakazu druku w PRL biły rekordy popularności w drugim obiegu. Do jego najpopularniejszych dzieł należą niewątpliwie 'Zapiski oficera Armii Czerwonej’, przenikliwie ukazujące mentalność ludzi ukształtowanych przez rosyjskie imperium. We wszystkich jego powieściach jest zapis miłości do Polski, przedstawiał polską tożsamość zbudowaną wokół umiłowania wolności, wiary w Boga, honoru i solidarności. Typ niepokornego awanturnika, ale spadkobiercy cnót rycerskich Rzeczpospolitej – tacy są jego bohaterowie, takim był on sam” – podsumowali posłowie w dokumencie.

Sejm poparł uchwałę ustanawiającą rok 2026 Rokiem Stanisława Staszica, w 200. rocznicę jego śmierci. Pragnąc go upamiętnić podkreślono, że „bez wątpienia należy do grona najwybitniejszych przedstawicieli polskiego oświecenia”.

Stanisław Staszic urodzony w Pile w 1755 r. polski działacz oświeceniowy, pionier spółdzielczości, pisarz polityczny i publicysta, filozof i tłumacz, przyrodnik: geograf i geolog, ksiądz katolicki, członek Izby Edukacyjnej Księstwa Warszawskiego, minister stanu Księstwa Warszawskiego, minister stanu Królestwa Polskiego — „bez wątpienia należy do grona najwybitniejszych przedstawicieli polskiego oświecenia”.

Przed zwołaniem Sejmu Wielkiego i w trakcie obrad parlamentu anonimowymi „Uwagami nad życiem Jana Zamoyskiego” i „Przestrogami dla Polski” wspierał dzieło naprawy Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Po trzecim rozbiorze i upadku państwa polskiego odbywał podróże badawcze i prowadził badania geologiczne w celu poznania zasobów krajowych.

Józef Maksymilian Ossoliński herbu Topór urodził się w połowie XVIII w. w Woli Mieleckiej na historycznej ziemi sandomierskiej. Został absolwentem Collegium Nobilium jezuitów w Warszawie. Swoje życie poświęcił polskiej kulturze i nauce, był bibliofilem, powieściopisarzem, poetą, badaczem literatury, tłumaczem, leksykografem, historykiem, prekursorem badań nad słowiańszczyzną i politykiem. Prowadził studia historyczno-literackie w Bibliotece Królewskiej i wielkiej Bibliotece Załuskich stworzonej przez niezwykle zasłużonych dla polskiej kultury braci biskupów: Józefa Andrzeja i Andrzeja Stanisława Załuskich. Publikował na łamach warszawskich pism: „Monitora” oraz „Zabaw Przyjemnych i Pożytecznych”, a później wspierał lwowski „Dziennik Patriotycznych Polaków”. Jego najważniejszym dziełem były „Wiadomości Historyczno-Krytyczne do Dziejów Literatury Polskiey, o Pisarzach Polskich, także Postronnych, którzy w Polszcze albo o Polszcze pisali, oraz o ich Dziełach…” — zbiór biografii ludzi pióra.

Szczególnie ważną postacią dla bibliotekarstwa jest hrabia Ossoliński, który był historykiem literatury, bibliofilem, działaczem politycznym, pisarzem i tłumaczem. Gromadził piśmiennictwo polskie i Polski dotyczące, które stało się zalążkiem Zakładu Narodowego imienia Ossolińskich, któremu przekazał ponad 30 tysięcy druków z własnej kolekcji. Ossolineum stało się potężną instytucją naukową, która istnieje do dziś i jest jednym z bardzo charakterystycznych świadectw ducha epoki oświecenia- pracy nad zachowaniem i podtrzymaniem polskiej narodowości i kultury języka w czasach zaborów.

W tym roku szkolnym z funduszu Narodowego Programu Rozwoju Czytelnictwa  do biblioteki szkolnej zostało zakupionych ponad 200 egzemplarzy. Jest z czego wybierać: książki historyczne, obyczajowe,  sensacyjne,  fantastyka, biografie. Zapraszamy do wypożyczalni.

LITERACKA NAGRODA NOBLA ZA ROK 2024:

PATRONI ROKU 2025:

AKTUALNOŚCI 2023

LAUREATKA LITERACKIEJ NAGRODY NOBLA ZA ROK 2022

Zapraszamy do zapoznania się z patronami wybranymi przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej na rok 2022:

REGULAMIN BIBLIOTEKI SZKOLNEJ

Podstawa prawna:

  1. Ustawa z 27 czerwca 1997 r. o bibliotekach (Dz. U. z 2012 r. poz. 642) – art. 22,
  2. Ustawa z 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 2156 ze zm.) art. 39 ust. 1 pkt 5, art. 67 ust. 1 pkt 2,
  3. Ustawa z 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r. poz. 191 ze zm.) – art. 42 ust. 3,
  4. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z 27 sierpnia 2012 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół (Dz. U. z 2012 r. poz. 977 ze zm.).

I. Postanowienia ogólne

  1. Do zadań biblioteki należy:
  • wspieranie nauczycieli w ich pracy zawodowej i doskonaleniu własnym,
  • dostarczanie nauczycielom i uczniom środków dydaktycznych,
  • wspomaganie działań szkoły w realizacji programów nauczania, szkolnego programu wychowawczego i programu profilaktyki,
  • współpraca z uczniami, nauczycielami i rodzicami (prawnymi opiekunami) oraz innymi bibliotekami, w tym z Biblioteką Publiczną na ul. Redutowej 48,
  • wspieranie działań szkoły w zakresie przygotowania uczniów do życia
    w społeczeństwie informacyjnym,
  • stwarzanie uczniom warunków do nabywania umiejętności wyszukiwania, porządkowania i wykorzystywania informacji z różnych źródeł i zasobów bibliotecznych,
  • organizowanie zajęć czytelniczych i lekcji bibliotecznych,
  • upowszechnianie czytelnictwa i mowy polskiej,
  • rozbudzanie i rozwijanie indywidualnych zainteresowań uczniów oraz wyrabianie i pogłębianie u uczniów nawyku czytania i uczenia się,
  • organizowanie różnorodnych działań rozwijających wrażliwość kulturową
    i społeczną.
  1. Księgozbiór biblioteki udostępniany jest uczniom, nauczycielom, pracownikom i rodzicom uczniów LXXXVI LO im. Batalionu „Zośka”.
  2. Czytelnicy mają prawo do bezpłatnego korzystania ze zbiorów bibliotecznych.
  3. Biblioteka udostępnia zbiory w czasie zajęć dydaktycznych zgodnie
    z organizacją roku szkolnego.

II. Regulamin wypożyczalni

  1. Każdy czytelnik wypożycza zbiory osobiście na swoje konto.
  2. Jednorazowo można wypożyczyć trzy książki: lektury na okres dwóch tygodni, pozostałe na okres jednego miesiąca.

W uzasadnionych przypadkach bibliotekarz może ograniczyć lub zwiększyć liczbę wypożyczonych książek, z podaniem terminu zwrotu.

  1. Po upływie terminu zwrotu czytelnik zobowiązany jest oddać książkę lub ją prolongować, o ile nie jest zamówiona.
  2. Termin zwrotu książek, podręczników i innych materiałów dydaktycznych wypożyczonych z biblioteki upływa:
  • dla uczniów w wyznaczonym przez dyrektora szkoły czasie – przed zakończeniem roku szkolnego,
  • dla nauczycieli i pracowników zatrudnionych na podstawie umów cywilnoprawnych – z dniem rozwiązania umowy.
  1. Nauczyciele i pracownicy przebywający na urlopach bezpłatnych lub urlopach dla poratowania zdrowia zobowiązani są do zwrotu wypożyczonych materiałów bibliotecznych.
  2. Klasy, klasopracownie mogą dokonywać wypożyczeni zbiorowych za pośrednictwem opiekunów poszczególnych sal lekcyjnych. Opiekunowie (nauczyciele) ponoszą pełną odpowiedzialność za komplet wypożyczonych zbiorów.
  3. Ze zbiorów audiowizualnych uczniowie mogą korzystać na lekcjach w obecności nauczyciela.
  4. Wobec czytelników (uczniów), przetrzymujących książki, stosuje się wstrzymania wypożyczeni, aż do momentu zwrócenia zaległych pozycji. Upomnienia mogą być przekazywane przez dziennik elektroniczny.
  5. Czytelnik, który zgubi lub zniszczy książkę biblioteczną zobowiązany jest:
  • odkupić taką samą książkę,
  • w wyjątkowych wypadkach, gdy jest to pozycja nieosiągalna na rynku, odkupić inną książkę wskazaną przez nauczyciela bibliotekarza.
  1. Czytelnicy opuszczający szkołę (pracownicy, uczniowie, rodzice) zobowiązani są przed odejściem rozliczyć się z biblioteką ( potwierdzenie rozliczenia
    z wypożyczonych materiałów – karta obiegowa).

III. Postanowienia końcowe

1. Po ogłoszeniu przez Dyrektora Szkoły zarządzenia o inwentaryzacji zbiorów bibliotecznych nauczyciele i opiekunowie pracowni zobowiązani są do uzgodnienia
i uaktualnienia stanu kont.

2. Zbiory nieaktualne, zniszczone i niekompletne należy zwrócić do biblioteki
w celu przeprowadzenia ich kasacji.

3. Rozstrzygnięcie spraw nieregulowanych postanowieniami niniejszego regulaminu leży w kompetencjach Dyrektora Szkoły.

KSIĘGOZBÓR

Zasoby biblioteki:

ilość woluminów: 8.500
wydania broszurowe: 850


W bibliotece dużą część księgozbioru stanowią lektury szkolne dla wszystkich poziomów i klas. Pozostała część księgozbioru to literatura popularnonaukowa i literatura piękna: polska, angielska, amerykańska, francuska, niemiecka, rosyjska. Na miejscu korzystać można z księgozbioru podręcznego, który tworzą słowniki, encyklopedie i albumy do zasobów wypożyczalni należą też najnowsze pozycje z zakresu metodyki nauczania oraz zbiory audiowizualne (płyty CD i DVD, kasety video itp.)


W bibliotece udostępniane są również następujące czasopisma:

  • Angora                       
  • Geografia w szkole                                              
  • Biblioteka w szkole

AKTUALNOŚCI 2021

Zapraszamy do zapoznania się z patronami wybranymi przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej na rok 2021